Wybór terytorialny

Walter Dukes – New York
10,4 pkt, 11,1 zb, 1,3 as
Ernie Beck – Philadelphia
6,3 pkt, 3,2 zb, 1,8 as

Runda 1

1. Ray Felix – Baltimore
10,9 pkt, 8,9 zb, 0,7 as
2. Bob Houbregs – Milwaukee
9,3 pkt, 5,5 zb, 1,8 as
3. Jack Molinas – Fort Wayne
12,1 pkt, 7,2 zb, 1,6 as
4. Richie Regan – Rochester
8,3 pkt, 2,6 zb, 2,9 as
5. Frank Ramsey – Boston
13,4 pkt, 5,5 zb, 1,8 as
6. Jim Neal – Syracuse
4,4 pkt, 3,8 zb, 0,4 as
7. Jim Fritsche – Minneapolis
3,9 pkt, 3,0 zb, 0,9 as

Runda 3

1. Cliff Hagan – Boston
18,9 pkt, 6,9 zb, 3,0 as

Runda 4

…
4. Ken Sears – Rochester
13,9 pkt, 7,8 zb, 1,6 as

Podsumowanie:

Rok 1953 przyniósł kilku znaczących graczy, jednak co zastanawiające, nie byli to zawodnicy wybierani z pierwszymi numerami, ale na odległych pozycjach, nawet tacy jak Ken Sears – w 4 rundzie draftu.
Najbardziej solidnym zawodnikiem wydaje się być tutaj Cliff Hogan, pierwszy wybór w 3 rundzie, który odnotowywał bardzo wszechstronne średnie meczowe, liderując swojej klasie w punktach oraz asystach. Na uznanie zasługuje również Walter Dukes, terytorialny wybór Nowego Jorku – maszyna od double-double.

na zdjęciu nr. 1 III rundy draftu - Cliff Hagan (z prawej)