Wybór terytorialny

George Wilson – Cinncinnati
5,4 pkt, 5,2 zb , 0,7 as
Mahdi Abdul-Rahman – Los Angeles
12,6 pkt, 3,0 zb, 4,6 as

Runda 1

1. Jim Barnes – New York
8,8 pkt, 6,5 zb, 0,8 as
2. Joe Caldwell – Detroit
15,2 pkt, 5,1 zb, 2,7 as
3. Gary Bradds – Baltimore
3,3 pkt, 2,1 zb, 0,5 as
4. Luke Jackson – Philadelphia
9,9 pkt, 8,8 zb, 1,6 as
5. Jeff Mullins – St. Louis
16,2 pkt, 4,3 zb, 3,8 as
6. Barry Kramer – San Francisco
3,6 pkt, 1,9 zb, 0,8 as
7. Mel Counts – Boston
8,3 pkt, 6,0 zb, 1,4 as

Runda 2

8. Willis Reed – New York
18,7 pkt, 12,9 zb, 1,8 as

Runda 4

…
33. Happy Hairston – Cincinnati
14,8pkt, 10,3 zb, 1,6 as

Podsumowanie:

Rok 1964 był rokiem średniaków, jedyną postacią wyróżniającą się na tle wszystkich zawodników był jeden z liderów Nowego Jorku – Willis Reed.
Notując bardzo solidne średnie, Reed ma na swoim koncie mnóstwo wyróżnień indywidualnych, takich jak: tytuł debiutanta roku, 7 krotny udział w meczu gwiazd, MVP sezonu zasadniczego, meczu gwiazd, jak i finałów.
Oprócz tego poprowadził Knicks do 2 tytułów mistrzowskich, otrzymując za każdym razem tytuł najbardziej wartościowego zawodnika finałów.