Runda 1

1. Jimmy Walker – Detroit
16,7 pkt, 2,7 zb, 3,5 as
2. Earl Monroe – Baltimore
18,8 pkt, 3,0 zb, 3,9 as
3. Clem Haskins – Chicago
12,8 pkt, 3,1 zb, 3,5 as
4. Sonny Dove – Detroit
3,1 pkt, 2,0 zb, 0,4 as
5. Walt Frazier – New York
18,9 pkt, 5,9 zb, 6,1 as
6. Al Tucker – Seattle
9,5 pkt, 5,0 zb, 0,9 as
7. Pat Riley – San Diego
7,4 pkt, 1,6 zb, 1,7 as
8. Tom Workman – St. Louis
2,5 pkt, 1,2 zb 0,1 as
9. Mel Daniels – Cincinnati
3,5 pkt, 3,1 zb, 0,5 as
10. Dave Lattin – San Francisco
4,5 pkt, 3,8 zb, 0,6 as
11. Mal Graham – Boston
4,7 pkt, 1,7 zb, 1,1 as
12. Craig Raymond – Philadelphia
2,0 pkt, 2,5 zb, 0,3 as

Runda 4

…
19. Bob Rule – Seattle
17,4 pkt, 8,3 zb, 1,5 as

Podsumowanie:

1967 był draftem dwóch wybitnych reprezentantów Nowego Jorku, Walta Fraziera oraz Earla Monroe. Nikt z pozostałych zawodników nie zrobił zawrotnej kariery na parkietach NBA. Frazier mierzący jedynie 193 cm wzrostu, był przez wiele lat liderem Knicks, a przydomek “Clyde” otrzymał z racji swojego zamiłowania do kapeluszy, podobnych jakie nosił Warren Beatty w filmie Bonnie i Clyde. Earl Monroe przychodząc Do Nowego Jorku po 4 latach gry w Baltimore, utworzył z Frazierem niesamowicie dynamiczny tandem obrońców. Jego przyjście zaowocowało dwoma tytułami mistrzowskimi dla Knicks.

na zdjęciu nr. 5 w drafcie - Walt Frazier

 Loading ...