NBA Draft 1982

Runda 1

1. James Worthy – Los Angeles
17,6 pkt , 5,1 zb, 3,0 as
2. Terry Cummings – San Diego
16,4 pkt, 7,3 zb, 1,9 as
3. Dominique Wilkins – Utah
24,8 pkt, 6,7 zb , 2,5 as
4. Bill Garnett – Dallas
5,5 pkt, 4,3 zb, 1,3 as
5. LaSalle Thompson – Kansas City
7,9 pkt, 6,8 zb, 1,2 as
6. Trent Tucker – New York
8,3 pkt, 2,0 zb, 2,0 as
7. Quintin Dailey – Chicago
14,1 pkt, 2,5 zb, 2,3 as
8. Clark Kellogg – Indiana
18,9 pkt, 9,5 zb, 2,9 as
9. Cliff Levingston – Detroit
7,1 pkt, 5,2 zb, 0,9 as
10. Keith Edmondson – Atlanta
6,0 pkt, 1,5 zb, 0,6 as
11. Fat Lever – Portland
13,9 pkt, 6,0 zb, 6,2 as
12. John Bagley – Cleveland
8,7 pkt, 2,6 zb, 6,0 as
13. Sleepy Floyd – New Jersey
12,8 pkt, 2,6 zb, 5,4 as
14. Lester Conner – Golden State
6,3 pkt, 2,7 zb, 3,9 as
15. David Thirdkill – Phoenix
2,8 pkt, 1,2 zb, 0,5 as
16. Terry Teagle – Houston
11,6 pkt, 2,6 zb, 1,4 as
17. Brook Steppe – Kansas City
5,4 pkt, 1,4 zb, 1,2 as
18. Ricky Pierce – Detroit
14,9 pkt, 2,4 zb, 1,9 as
19. Rob Williams – Denver
8,6 pkt, 2,2 zb, 5,4 as
20. Paul Pressey – Milwaukee
10,6 pkt, 3,9 zb, 5,1 as
21. Eddie Phillips – New Jersey
3,2 pkt, 1,6 zb, 0,6 as
22. Marc McNamara – Philadelphia
3,5 pkt, 3,0 zb, 0,3 as
23. Darren Tillis – Boston
3,4 pkt, 2,5 zb, 0,3 as

Podsumowanie:

Human Highlight Film w osobie Dominique Wilkinsa okazał się jednym z najbardziej efektownych graczy jacy pojawili się kiedykolwiek na parkietach NBA. Wybrany z numerem 3 Wilkins, był żywym dowodem na to iż nie ma granic ludzkiej kreatywności, co mecz zaskakiwał publiczność zgromadzoną w halach najbardziej finezyjnymi wsadami, a jego pojedynki z Michaelem Jordanem w konkursach wsadów przeszły do historii.
Dominique zebrał najwięcej poklasku z graczy wstępujących do NBA w roku 1982, jednak to wybrany z numerem 1 James Worthy osiągnął najwięcej na parkietach NBA. Grając w Los Angeles z Magicem Johnsonem i Kareemem Abdul-Jabbarem zdobywał wielokrotnie mistrzostwo NBA (trzy razy) i raz zdobywając tytuł MVP Finałów.
Zawodnikiem o którym nie można zapomnieć jest Fat Lever, ten obrońca jako jeden z niewielu zbliżył się w sezonie 1988/89 do uzyskania średnich bliskich triple-double – 19,8 pkt, 9,3 zb, 7,9 as.